به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، محمد مرادی شعری را به زنده‌یاد ابوالفضل زرویی تقدیم کرده و در مطلع آن نوشته است: شعر سروده‌ای تقدیم به ابوالفضل زرویی نصرآباد که رفتنش جانم را فشرد:

پس از تو گریه‌ خون ریز را چه باید کرد؟
غروب شنبه‌ پاییز را چه باید کرد؟
پس از تو ای همه جوشش، پس از تو ای همه شعر
فکاهه‌های غم انگیز را چه باید کرد؟
پس از تو ای همه سرمستی و شکوه و «جلال»
هجوم لشکر چنگیز را چه باید کرد؟
معاشران! دور از رند جمع طنازان
خمار باده سرریز را چه باید کرد؟
به شیخ روم بگویید بعد غیبت شمس
غبار جاده تبریز را چه باید کرد؟
به خواب رفته من! امشب از «عبید» بپرس
ریای گربه پرهیز را چه باید کرد؟
بخند تا به هوای تو خنده گریه کنیم
پس از تو خنده غم خیز را چه باید کرد؟
پس از تو خیل «مقامات» را چه باید گفت؟
«رفوزه‌های پس ِ میز» را چه باید کرد؟